MENKIBE .............. FİRAVUNUN ZULMÜ
Mel’un Firavun karısı Asiyenin (radıyallahü anhâ) müslüman olduğunu duyunca, bir kasap çağırtıp emir verir:
-Haydi koyunu nasıl yüzüyorsan bunun derisini de öyle yüz. Kasap emri yerine getirir. Melekler:
-Yârabbi nasıl olur da sana îmân eden kadın zalim Firavunun o dayanılmaz işkencesine maruz kalıyor, diye feryat ettiler. Allahü teâlâ buyurdu:
-O gerçekten bize kavuşmak istemiştir. Nihâyet Asiye (Radıyallahü Anhâ) can vermeye başladı. Tam o anda dudakları kımıldıyordu. Allah her şeyi bildiği halde sırf Cebrâîli de haberdar etmek için:
-Onu dinle bakalım ne söylüyor? emrini verdi. Dinledi ve dedi ki:
-Yâ Rabbi o bir ev istiyor, melekler şaşırdılar ve aralarında şöyle konuştular:
-Zavallı pek ağır işkenceye maruz kaldı lâkin çok basit bir şey istedi. Allahü teâlâ Cebrâil aleyhisselâm ile emir verdi:
-Sor bakalım, bu evi nerede ve kimin yanında istiyor? Cebrâîl aleyhisselâm dedi ki:
-O (Yani Asiye Radıyallahü Anhâ) şu niyazda bulunuyor, Rabbim benim için Cennette seni sık sık görebileceğim bir ev yap. Melekler bunu duyunca:
-Bu gerçekten büyük bir dilektir. Çünkü Rabbin muhabbet ülkesinin arsasında bir ev arzulamıştır, derler. Öte yandan Cenâb-ı Hak şöyle buyurur:
-O istemeden önce ben ona yurdu hazırladım. Üstelik Allâhü teâlâ, Asiye ye (Radıyallahü Anhâ) ölürken de en ufak bir acı çektirmemiştir. Çünkü o ölürken cemaline nazır bir halde “Allah! Allah” diyordu.
